1. Traktuj dziecko po partnersku, czyli na równi ze sobą, ale nie jak kolegę czy koleżankę, jesteś w końcu jego rodzicem.
  2. Wyznacz granice postępowania, granice zachowań, każdy człowiek potrzebuje określonych wyznaczników, norm, ram, w których funkcjonuje.
  3. Zaufaj dziecku, pokaż mu, że ma w Tobie wsparcie.
  4. Zachęcaj do działań, pozwalaj wybierać zainteresowania, niech ma w Tobie oparcie, ale nie zmuszaj do niczego. Nic na siłę, nie zmuszaj dziecka do spełniania swoich niezrealizowanych marzeń czy ambicji kosztem swojego dziecka.
  5. Ciesz się z osiągnięć dziecka, chwal, mów, że jesteś dumny.
  6. Przy porażkach i trudnych momentach dziecka bądź oparciem.
  7. Okaż dziecku swoje zainteresowanie, słuchaj go uważnie, daj mu informację zwrotną.
  8. Pomagaj przy zadaniach, przy nauce, ale nie wyręczaj dziecka, nie rób za niego. 
  9. Pozwól dziecku wyrażać emocje, wspólnie znajdźcie sposób na jaki można wyrażać te emocje, szczególnie te nacechowane negatywnie. 
  10. Po prostu kochaj mądrze swoje dziecko.

Oczywiste oczywistości, pewnie każda matka, każdy ojciec ma swój dekalog albo dwudziestolog albo trzydziestolog…

Pamiętajmy, żeby dobierać każde działanie dziecka czy w stosunku do dziecka stosowanie do jego wieku, oczywiście nie ujmując mu inteligencji czy wrodzonej mądrości, ale pamiętając, że roczniak to roczniak, a trzylatek to trzylatek, a dziesięciolatek to dziesięciolatek.

Amen 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *